มีใครเคยรู้จักและเคยสัมผัสกับความเหงาบ้างไหม ?
บ้างครั้งความเหงาก็บันดาลให้เราคิดอะไรได้มากมาย ถ้าวันใดความเหงาจับมือมากับความดี เราก็จะคิดแต่สิ่งที่ดี ที่ทำให้เราได้อยู่และใช้เวลากับความเหงาได้อย่างเป็นสุขใจ เราจะสามารถนำพาความเหงามาแปรเปลี่ยนเป็นความสุขได้ไม่ยากนัก
สำหรับคนที่กำลังนั่งเหงา นอนเหงาอยู่ในขณะนี้ ลองมาฟังวิธีบอกรักกับความเหงาของฉันดูบ้างซิ
ข้อแรก ถ้าคุณรู้สึกเหงาและนั่งอยู่คนเดียวโดยไม่มีใครๆ ลองหยิบกระดาษเปล่าและดินสอขึ้นมาจดสิ่งที่คุณคิดอยากจะทำ แต่ไม่มีเวลาทำซะที โดยเรียงลำดับความอยากทำของคุณ จะเขียนสักกี่ข้อก็ขึ้นอยู่กับสมองและสองมือของคุณอยู่แล้วนี่ หลังจากนั้นก็ลองมองหาข้อที่ทำได้ง่ายที่สุดในเวลานี้ แล้วลงมือทำมันเลย ยกตัวอย่างง่ายๆ เช่น ถ้าคุณอยากตัดผมทรงใหม่ ก็คว้ากระเป๋าแล้วก้าวออกไปทำในสิ่งที่คุณต้องการ เพราะอย่างน้อยคุณก็จะได้เห็นว่า ยังมีสิ่งต่างๆมากมายที่รอให้คุณสัมผัส มากกว่าจะเสียเวลากับการนั่งเหงา นอนเหงาอยู่อย่างนี้
ข้อที่สองของการกำจัดความเหงาก็คือ ถ้าความเหงาของคุณผันแปรไปตามคนๆหนึ่งที่ทำให้คุณเฝ้าคิดถึงจนรู้สึกเหงาหงอยตลอดเวลา แต่ไม่อาจเจอกันหรือคุยกันได้ก็ตาม หัวใจที่วุ่นวายอยู่ในตอนนี้ ทำยังไงนะ…ที่จะทำให้เราเหงาได้อย่างสุขใจ คราวนี้คงถึงคราวของความทรงจำที่จะทำหน้าที่เป็นพระเอก เป็นเจ้าชายที่จะคอยขับไล่เจ้าอสูรแห่งความเหงาตัวร้ายที่คอยรบกวนจิตใจของคุณ ด้วยความทรงจำที่ว่า
จำได้ไม๊…วันเวลาที่เราได้อยู่ร่วมกัน คำพูดที่เราได้แลกเปลี่ยนความคิดกัน
จำได้ไม๊…วันที่ฉันได้แสดงความเป็นห่วงและความคิดถึงออกมาอย่างเปิดเผยกับเธอวันนั้น วันที่เราได้ยิ้มและหัวเราะไปพร้อมๆ กัน
ทำให้ฉันรู้สึกว่า อย่างน้อยที่สุดของการที่เรานำเอาความทรงจำดีๆ กลับมาฉายซ้ำแล้วซ้ำอีก ผลที่ได้รับก็คือ รอยยิ้มที่มุมปากของกันและกัน และความฝันที่มีความสุขในคืนที่อบอุ่น ถึงแม้จะนอนหลับอยู่เพียงคนเดียวก็ตาม
จะว่าไปแล้ว…เวลาที่จะทำให้คนเหงาได้มากที่สุดก็คือเวลากลางคืน ไม่ว่าจะเป็นค่ำคืนที่ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงจันทร์และดวงดาว หรือคืนใดที่ไร้ดาว ก็สามารถสร้างบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความเหงาได้โดยเราไม่ทันรู้ตัว มีคำถามมากมายที่มาพร้อมกับความเหงา “เค้าจะคิดถึงเราไม๊นะ?” "ตอนนี้เค้าจะทำอะไรอยู่?” และก็มีหลายคนที่ฝากให้ดวงดาวได้ทำหน้าที่นำพาความคิดถึงเดินทางข้ามไปหาคนที่กำลังหลับไหลคนนั้น เมื่อเวลาที่คุณมองเห็นดาวตกบนฟากฟ้าสีเข้มยามค่ำคืน นั่นอาจเป็นดวงดาวที่กำลังนำพาความคิดถึงของฉันมาหาคุณอย่างรีบเร่งก็เป็นได้
แต่ก็มีอีกหลายครั้งที่เราใช้ความเหงาเพื่อคิดถึงใครบางคนที่ไม่เคยคิดถึงเรา มันก็คงเป็นความเหงาที่เศร้าสร้อย เป็นการรอคอยที่ไร้ค่า ความจริงแล้ว….เราอาจมองข้ามการสัมผัสกับความรู้สึกที่เค้าได้แสดงออกและท่าทีที่เราไม่ต้องการที่จะรับรู้ นั่นก็คือความหมายของคำว่าไม่มีใจ และไม่ได้ใส่ใจที่เป็นไปนอกเหนือจากคำว่า “เพื่อน” ซึ่งบางครั้งมันก็ไม่ยากเย็นเกินไปที่จะเอาทีท่าและคำพูดมาคำนวณเพื่อหาคำตอบว่า เค้าคนนั้นคิดอย่างไรกับหัวใจของเรา คำถามข้อนี้อาจไม่มีอะไรซับซ้อนเกินกว่าจะเข้าใจ เพียงแต่เราเท่านั้นที่จะใช้หัวใจตัดสินหัวใจ แล้วเรา….ก็จะค้นหาคำตอบได้ไม่ยากเย็นนัก
และแล้ว…ค่ำคืนนี้ก็จะเป็นค่ำคืนเหงาๆของฉัน ที่กำลังจะผ่านไป แต่ก็เป็นค่ำคืนที่เต็มไปด้วยเธอ….เพื่อนทุกคนที่เดินเล่นอยู่ในความทรงจำดีๆของฉัน และเป็นค่ำคืนที่ฉันใช้เวลาอยู่กับปากกาและกระดาษสีขาวที่กำลังจรดตัวอักษรขยุกขยิกไปมาเพื่อแสดงความเหงาของฉันให้เธอได้รับรู้ อยู่ภายในห้องสีขาวที่อบอวลไปด้วยกลิ่นละมุนละไมของดอกโมกน้อยๆ ต้องลมปลิวไสวที่ระเบียงหลังห้อง และเสียงอันแผ่วเบาของเพลงหวานที่บรรเลงแข่งกับจังหวะของหัวใจของฉันอยู่ในขณะนี้
เห็นไม๊ว่า….ความเหงาของฉันวันละครั้งสามารถทำให้ฉันได้นอนยิ้มและอิ่มสุขได้ไม่ยากเลย
คิดถึง!
จันจิ 26/5/44
edit @ 12 May 2009 22:46:14 by poojira
